Welkom

Hallo sportvrienden welkom op de website van de 2e Selectie van L.a.c. Frisia 1883 De site is ontworpen om sponsoren, ouders, spelers, fans en clubleden op de hoogte te houden van de laatste nieuwtjes van de 2e selectie van Frisia. Op de website kun je vanaf maandag terrecht voor de actuele competitie stand

Momenteel wordt er gewerkt aan de website hierdoor kunnen sommige delen van de website niet beschikbaar zijn.

Beste Jaap,



We hebben afgesproken dat ik je om de week een brief ga schrijven over de laatste ontwikkelingen omtrent de 2e selectie van Frisia, inclusief wedstrijdverslag. Deze eerste brief gaat echter over een andere wedstrijd. Wat een teambuildings activiteit had moeten worden, is ontaard in een regelrecht slagveld. Een slagveld aangericht door onze eerste tegenstander van formaat: Tjitske. Vooraf teken je voor een tegenstander die deze naam draagt, zeker na het totaal van de mat voetballen van Joure 2 (dat we niet verder zijn gekomen dan 3-3 lag aan de omstandigheden). Tjitske had echter 2 geheime wapens waar Dubbel D montage nog een puntje aan zou kunnen zuigen. Even voor de duidelijkheid: we spreken hier over een demonstratie Fierljeppen wat een teambuildings activiteit had moeten worden. Het begon al bij de warming up. Bij het allereerste rondje lopen viel de anders zo stabiele Raymond Hartgers direct uit met ernstige nek-schouder klachten. Tjitske bleef langs de lijn staan en Raymond bleef haar zo geïntrigeerd aanstaren dat hij even vergeten was dat zijn nek geen 360 graden kan draaien. 1 down, 15 to go, zag je Tjitske denken. Eenmaal warm (“Se heffe hier oek nog nooit van een fetsoenlijke opbouw hoort, eerst sprinten en dan pas hakk’n bill’n”) begon de techniektraining. Tijdens de ochtendtraining was gebleken dat er aan voetbaltechniek geen gebrek is in deze selectie. “Ik hoef disse jongens niet meer de leere voetballe, dat kenne se wel, dat hek allang deur. Het belangriekste is een goede sfeer creëren en de juuste poppetsjes op de juuste plaats” had de trainert mij vanmorgen nog toevertrouwd. Deze techniektraining was daarentegen geen onverdeeld succes. Nog voor hij zijn handjes om de paal had kunnen klemmen, viel onze eigen Gullit er al bij neer. Terwijl hij lag de hallucineren in het gras gingen verschillende geruchten de ronde. “Het is de rammadan”, “Nee juh, ik zag hem net in de boskes sitte, de paddestoeltsjes uut het mos vrete”. Jaap, ik kan je garanderen dat het geen van beide was. Het was de oogverblindende schoonheid van Tjitske die ons 2e selectielid neer had gekregen. Of, zoals hij mij persoonlijk toevertrouwde “Het was de oogverblindende schoonheid van Tjitske die mij neer kreeg, Petrus”. “Ik heet Johannes hoor” zei ik. Gelukkig schrok hij zich dood, wat een omgekeerde reactie veroorzaakte bij het stervende jong en hem weer nieuw leven inblies. Ik besloot eerst maar wat blikjes cola uit te delen. Wat toen gebeurde was ronduit gemeen te noemen. In het voetbal kennen we allemaal de elleboogstootjes en trapjes tegen de achillespeesjes. Bij waterpolo pakken ze elkaar bij de edele delen onder water. Bij hockey slaan ze met hun stokkie tegen je schenen en bij boksen bijten ze elkaars oren er af. Jaap, dit is allemaal niks in vergelijking met wat Tjitske hier flikte. Wij werden geacht over een slootje van 3 meter te springen met de pols (stok). En mevrouw ging staan harken. Voorovergebogen, briesje wind in de haren, lieve glimlach op. Gewoon harken. Je zult begrijpen, Jaap, dat niemand meer in staat was een fatsoenlijke sprong te wagen. Zelfs Romke, die toch een prachtige vriendin thuis heeft zitten die fantastisch kan koken, was totaal van zijn à propos en plantte de pols vol in zijn buik. Dit heeft hem een rare wond opgeleverd, vraag het hem maar eens te laten zien als je hem weer tegenkomt. Het derde slachtoffer was een feit. Gelukkig mocht iedereen door naar de volgende ronde. Een schans van 8 meter die de knock out van de gehele selectie betekende. Iedereen weet dat wij voetballers competitief zijn ingesteld, dat weet jij ook Jaap. Nou dat wist mevrouw ook. Ik weet niet wat ze Terrence ingefluisterd of beloofd heeft maar waar het in resulteerde is niet normaal. Het lijkt me logisch dat bij een Friese sport, een Friese knaap wint. Vandaar dat onze ferme Friese knapen vooraan stonden voor de eerste sprongen. Het was duidelijk dat deze mannen om de prijzen gingen strijden. Eerst Richard Diekstra, de nieuwbakken trainert die een uitgelezen mogelijkheid om zichzelf te bewijzen niet onbenut liet. Na een aarzelende aanloop, een eveneens aarzelend polspakmoment, een zo mogelijk nog aarzelendere sprong en een uiterst aarzelende landing wist hij toch mooi de eerste sprong van precies 8 meter neer te zetten. Die stond toch mooi maar even. Al was het letterlijk met de hakken over de sloot. R.e.s.p.e.c.t.! Wat toen gebeurde weet je vast nog wel, Jaap. Wat een prachtige aanloop nam je. Iedereen weet dat jij bekend staat om je snelheid, en dan voornamelijk op de eerste meters. Maar het leek wel alsof je boven jezelf uitsteeg! Met een sprong van 8.93 kwam je met stip op nummer één te staan. Door het dolle heen was je. Nummero uno, who’s the best? Eat that Tjitske! Il fenomeno! El Pibe D’oro! Jaap Inberg, levende legende Jaap Inberg, wat-een-sprong! Binnen 30 seconden was het meneer Brinkman die je enthousiasme temperde met een sprong van exact 8.95. En dat met buik. Ondergetekende klapte daar nog eens overheen met een fenomenale sprong van 9 meter exact. Wat mij overigens een aanbieding van Fierljepvereniging Winsum opleverde. Maar toen gebeurde het. Iedereen was wat lacherig toen Terrence zijn aanloop nam. Hij is dan weliswaar atletisch gebouwd, snel en kan goed klimmen. Terrence is geen Fries en Terrence zou begrijpen dat hij het niet kon maken om over mijn 9 meter heen te gaan. Maar daar kwam Tjitske weer om het hoekje kijken. Nogmaals, ik weet niet wat ze Terrence ingefluisterd heeft maar wat hier op zondagmiddag om 15.38 uur in Winsum gebeurde is onbeschrijflijk voor een gewone sterveling. Wat dat betreft is het maar goed dat ik deze brief schrijf. Terrence nam een aanloop, zweefde werkelijk waar over de schans, sprong in de pols, kwam binnen een seconde op het dooie punt, bleef daar minstens 10 seconden hangen en klom totaal tot de punt van de stok, zette de landing in en zette zich nog eens extra af. Vanuit de hemel begon muziek te spelen, Robby Williams met Angels. De schaarse wolken in de lucht trokken weg. De vogels vielen met bosjes uit de bomen. De stoere plaatselijke Ljeppers stonden met open mond te kijken en Tjitske begon aan een paringsdans voor onze Terrence. Bart Helmholt was is een klap van legende een snotneus geworden. Met 21.02 meter zette de zwarte parel een nieuw wereldrecord neer. Totaal verbouwereerd stonden de Friezen in de selectie te kijken, niet geamuseerd. Door deze actie wist Terrence, en daarmee indirect Tjitske, de selectie volledig uit elkaar te scheuren. Trainert besloot direct om de jongen uit de selectie te zetten, Raymond Arnold smeerde hem (teleurgesteld dat zijn talloze poginen bij Tjitske in de buurt te komen nu voor niets geweest bleken te zijn) en de rest van de jongens lag jankend en razend op de grond. Het gaat een hels karwei worden om deze selectie weer tot eenheid te maken Jaap. Met onze gezichten op onweer namen we een douche, dronken we een sapje in de plaatselijke kroeg en togen we richting Frisia waar we ons verdriet verzopen hebben. Terrence heeft het hele stuk moeten lopen (wat hij naar verluid lachend gedaan heeft op blote voeten). Tjitske heeft gedaan wat waarschijnlijk geen tegenstander meer zal lukken dit seizoen. Ze heeft het 2e van het roemruchte L.A.C. Frisia 1883 verslagen… Op naar jou Jaap. Over en sluiten… Je beste vriend, Johannes

 

Bekijk hier het eerdere nieuws